search
top

Türkmenin

TÜRKMENİN

Ceyhun bile bahr-ı Hazar arası,

Çöl üstünden eser yeli Türkmenin;

Gül goncası, kara gözüm karası,

Kara dağdan iner seli Türkmenin.

Hak sılamış bardır onun sayesi,

Çırpınşar çölünde neri, mayası,

Renk-be-renk gül açar yeşil yaylası,

Gark bolmuş reyhana çölü Türkmenin.

Al yeşil bürünüp çıkar perisi,

Kükreyip berk urur anberin isi,

Beğ, töre, aksakal yurdun eyesi,

Küren tutar güzel ili Türkmenin.

Ol merdin oğludur, merttir pederi,

Köroğlu kardaşı, sarhoştur seri,

Dağda, düzde kovsa, sayyatlar diri,

Alabilmez, yolbars oğlu Türkmenin.

Gönüller, yürekler bir bolup başlar,

Tartsa yığın, erer topraklar, taşlar,

Bir sofrada tayyar kılınsa aşlar,

Göterilir ol ikbali Türkmenin.

Gönül havalanır ata çıkanda,

Dağlar la le dönerkıya bakanda,

Bal getirir, çoşup derya akanda,

Bent tutturmaz, gelse seli Türkmenin.

Gafil kalmaz, döğüş günü har bolmaz,

Kargışa, nazara giriftar bolmaz,

Bülbülden ayrılıp, solup, saralmaz,

Dayim anber saçar gülü Türkmenin.

Tireler kardaştır, urug yarıdır,

İkballer ters gelmez Hakkın nurudur,

Mertler ata çıksa, savaş sarıdır,

Yav üstüne yörer yolu Türkmenin.

Sarhoş bolup çıkar, ciğer dağlanmaz,

Taşları sındırır, yolu bağlanmaz,

Gözüm gayra düşmez, gönül eğlenmez,

Mahtumkulu sözler dili Türkmenin.
Mahtumkulu

Yorum Yapın

You must be logged in to post a comment.

top